W ramach Programu Wsparcia Psychologiczno - Pedagogicznego dla Uczniów i Nauczycieli, miałam okazję zaprezentować nauczycielom i studentom swoje refleksje na temat wyzwań nauczyciela - wychowawcy w świetle sytuacji pandemicznej. Podeszłam do wykładu bardzo emocjonalnie, czego powodem było to, że wśród organizatorów była moja absolwentka Ewelina. Zarówno w moim, jak i w wystąpieniach innych prelegentów pojawiło się słowo - klucz : RELACJE.
Ogromnie jednak cieszy fakt, że nie były to tylko teoretyczne rozważania, ale efekt praktycznych działań wychowawczych. Mimo iż nie byłam wychowawczynią Eweliny, to jednak czuję, jakbym była i z ogromnym wzruszeniem oraz dumą przyglądam się jej działaniom, ale też temu, jakim szacunkiem jest obdarowywana przez swoich współpracowników i wychowanków. Zbudowanie takich relacji to ogromna radość i sukces zarówno osobisty, jak i zawodowy.
Moim rozważaniom towarzyszyła myśl Janusza Korczaka:
"Dobry wychowawca, który nie wtłacza a wyzwala, nie ciągnie a wznosi, nie ugniata a kształtuje, nie dyktuje a uczy, nie żąda a zapytuje – przeżyje wraz z dziećmi wiele natchnionych chwil".
Nie udało mi się (z powodu ograniczonego czasu) przekazać, że wyzwaniem dla każdego nauczyciela jest też umiejętność dzielenia się wiedzą i doświadczeniem - zostawiam tę myśl tutaj, abyście mogli się zainspirować i nieustannie praktykować.
