Wiosna Edukacji

Wyobrażacie sobie, że wiosna może trwać cały rok ???!!!

Tak, to jest możliwe, zwłaszcza dla około 20 tysięcy dyrektorów, nauczycieli i uczniów z całej Polski, którzy zgłosili chęć udziału w programie Wiosna Edukacji!!! Podczas spotkania inauguracyjnego, które odbyło tuż przed rozpoczęciem roku szkolnego, ambasadorzy zabawili się w grę 5P - poszukiwania, przestrzeń, pewność, pasja i perspektywy czyli główne zasady programu. Od razu można było poczuć tę MOC i niespodziewanie zrodziło się szóste P - porozumienie. A wszystko po to, aby jeszcze lepiej uczyć i zmieniać oblicze polskiej edukacji, która bardzo tych zmian potrzebuje.

Moje emocje sięgały zenitu, ciekawość mieszała się z ekscytacją, a serdeczność jaką dało się wyczuć w kontaktach z uczestnikami napawała optymizmem, że oto są – Nauczyciele o jakich zawsze marzyłam będąc uczennicą: pełni wiary, radości i chęci, że można jeszcze bardziej, lepiej i ciekawiej.

         Wyjątkowość Wiosny Edukacji polega na tym, że nauczyciele budują , a nie krytykują i co istotne dzielą się i oferują sprawdzone już praktyki edukacyjne, wspierając się wzajemnie w wielu obszarach nauczania. Nad wszystkim czuwają mentorki, które są inicjatorkami tego niesamowitego projektu : Ewa Radanowicz, Oktawia Gorzeńska - Eduzmieniacz, Ewa Kaliszuk, Agata Baj i Martyna Rubinowska. Przytoczę słowa tych fantastycznych kobiet: "Nasze doświadczenie pokazuje, że zmiana jest w naszych rękach, a system, wbrew powszechnemu przekonaniu, wcale nie ogranicza. Ogranicza nas to, co myślimy, dlatego pomożemy Wam zmienić myślenie i wprowadzić realną zmianę w swojej szkole."

Dzięki pasji rodzi się nowa jakość edukacji !!! 

Po co nam Wiosna Edukacji?

– By edukacja służyła dobru społecznemu.

– By inspirować nowe metody pracy i  stworzyć inkubator warsztatu pracy nauczyciela XXI wieku.

– By łączyć i wzmacniać eduzmieniaczy.

WIOSNA  ACH  TO TY !!!

materiały dzięki uprzejmości : http://wiosnaedukacji.pl/

Pocztówki z darów natury

Wykorzystując piękną wrześniową pogodę warto lekcje przenieść poza budynek szkoły. Dzieci chętniej podejmują wyzwania i zwiększa się ich aktywność podczas zajęć. Dzisiejsza propozycja to doskonalenie umiejętności tworzenia pozdrowień.

- Zadaniem uczniów jest stworzyć pocztówkę z darów natury: mogą wykorzystać dowolne elementy, które znajdą w zasięgu wzroku na boisku szkolnym - patyki, szyszki, kamyki, trawę, piasek, kasztany. Pamiętajmy o tym, aby nie zrywały, tylko wykorzystały to co leży, żeby jednocześnie nie niszczyć przyrody.

-Dzieci mają stworzyć ramkę i ułożyć dowolną kompozycję. Po wykonaniu naturalnej kartki, każdy uczeń opowiada z jakich elementów stworzył swoje małe dzieło i co ono przedstawia.

-Ostatnim etapem zadania jest wygłoszenie na forum tekstu pozdrowień i skierowanie ich do konkretnego odbiorcy. 

Pozostanie tylko mieć nadzieję, że wiatr rozwieje pocztówki i roześle życzenia w świat. Jeżeli jednak nie będziemy mogli liczyć na pomoc wiatru to ważne jest, aby uczniowie po sobie posprzątali, gdyż prace mogą przeszkadzać innym użytkownikom boiska.

O komunikacji z rodzicami

Niezmiernie ważny temat dla każdego nauczyciela, zarówno tego, który dopiero rozpoczyna pracę, jak i tego doświadczonego z wieloletnim stażem. Szkolenie, w którym uczestniczyłam prowadziła trenerka twórczego myślenia, a przestrzeń, gdzie zgłębialiśmy kolejne punkty programu to Szkoła Kornelówka w Łodzi, która już od wejścia zachęca, aby iść dalej i chłonąć pomysły: piękny napis na ścianie z kolorowych nakrętek, osłonki kwiatowe ze zużytych kredek, inspirujące złote myśli - to tylko kilka z nich. 

Dlaczego tak ważne jest, abyśmy nieustannie doskonalili swój warsztat w zakresie relacji i komunikacji z rodzicami? Przez lata pracy spotykamy rodziców reprezentujących różne pokolenia, a co za tym idzie różne są oczekiwania rodziców, zarówno wobec dzieci jak i wobec nas nauczycieli. Dobrze jest, jeżeli potrafimy określić typ osobowości rodzica, wtedy komunikacja jest znacznie łatwiejsza. Bardzo istotną rolę w porozumieniu odgrywa temperament, mowa ciała i osobowość - warto przeanalizować te elementy w stosunku do siebie i wyciągnąć odpowiednie wnioski, aby ułatwić sobie pracę. Podstawą dobrych kontaktów z rodzicami jest: 

- pozytywne nastawienie, 

- otwartość nauczyciela,  

- chęć dzielenia się wiedzą o uczniu, 

- wysłuchanie pomysłów i oczekiwań rodziców oraz wspólne refleksje nad ich wdrożeniem.

Ćwiczenia do wykorzystania w różnych okolicznościach, miedzy innymi podczas zebrania z rodzicami:
1)
💠każdy z obecnych rzuca kostkami do gry,
💠liczy ile oczek wyrzucił,
💠wychodzi na środek lub wstaje i mówi tyle pozytywnych wyrazów ile oczek wyrzucił - o sobie / o klasie / o swoim dziecku / o swojej szkole / o swoich rodzicach.
2)
rozdajemy kubeczki do połowy napełnione cukrem,
z uśmiechem mówimy, że teraz będziemy "sobie słodzić",
zadaniem uczestników jest podchodząc do każdego, powiedzieć coś miłego,
po każdym miłym słowie, należy wsypać do kubeczka rozmówcy trochę cukru,
trzeba pamiętać, aby w naszym kubeczku też został cukier - nie zapominajmy o sobie ! 

Ćwiczenia można zrobić z uczniami, rodzicami lub nauczycielami. To tylko namiastka tego, co działo się podczas szkolenia "Komunikacja z rodzicami w pracy nauczyciela wychowawcy", zorganizowanego przez Just 4 creativity - gorąco polecam.

Kiedy na kolonie?

Kończą się wakacje, dlatego warto podjąć letni jeszcze temat - kolonie !!! Rodzice często zastanawiają się czy ich dziecko jest gotowe na udział w koloniach? Dla mnie odpowiedź jest tylko jedna - TAK !!! Nawet nie zdajemy sobie sprawy jak wiele umiejętności dziecko nabywa podczas takiej formy wyjazdu i jak dużo może się nauczyć? Poniższe umiejętności to tylko namiastka tego, co doskonalą nasze pociechy:

-współpraca w zespole,
-twórcze rozwiązywanie problemów,
-radzenie sobie w nietypowych sytuacjach,
-pokonanie własnych lęków,
-sprawdzenie swoich możliwości np. sportowych, muzycznych, plastycznych.
To tylko niektóre spośród wielu innych możliwych do zrealizowania.
Dobre samopoczucie dziecka podczas wakacyjnego wyjazdu uwarunkowane jest jednak kilkoma czynnikami, a mianowicie:
- profesjonalna kadra pedagogiczna,
- dobre warunki lokalowe,

- atrakcyjny program dostosowany do wieku.

Teraz pozostaje tylko odpowiedzieć sobie na pytanie czy rodzice są gotowi, aby rozstać się ze swoimi pociechami na czas kolonii???

Co dwie głowy to nie jedna

W minionym roku szkolnym miałam okazję zgłębiać tajniki oceniania kształtującego podczas zajęć Akademii Liderów Oświaty w Collegium Civitas. Zaskoczyło mnie tam wiele zadań, ale też rozwiązań, o których będę wspominała w kolejnych wpisach. Ćwiczenie, które wywołało wiele emocji i wyzwoliło w moim zespole niezwykłe pokłady kreatywności dotyczyło zbudowania mostu. Wspólne działanie jeszcze bardziej utwierdziło nas, że razem łatwiej znaleźć rozwiązanie wielu problemów.

Przebieg ćwiczenia:
- Dzielimy uczniów na zespoły (w zależności od liczebności klasy).
- Każdy zespół otrzymuje zestaw : kartki, słomki, taśma klejąca, kolorowe karteczki samoprzylepne (ok 2cm dł.), nożyczki, samochodzik zabawkowy.
- Zadaniem uczniów jest zbudować taki most, aby mógł przejechać po nim samochodzik.
- Drużyny losują też zadania, które mają wykonać po zbudowaniu mostu np. nazwijcie swoją budowlę nazwą mostu, któremu poświęcony jest jakiś utwór (muzyczny, literacki) i zaprezentujcie ten utwór w dowolny sposób.
- Na zakończenie, uczniowie przedstawiają swoje dzieła.
🌀🌀🌀🌀

Dobrze jest, jeśli pozwolimy dzieciom na samodzielność w działaniu i nie będziemy podpowiadać rozwiązań, a jedynie nadzorować ich pracę. Szybko przekonamy się, jak wiele umiejętności doskonalą uczniowie podczas tego zadania.

Weź słowo wdzięczności

Weź słowo wdzięczności i podaj je dalej - taka myśl może przyświecać uczniom podczas godziny wychowawczej, lekcji języka polskiego, zajęć w świetlicy, albo podczas szkolnej wycieczki.

Dzieci tworzą na kartkach takie wyrażenia, które odzwierciedlają zainteresowania i umiejętności koleżanek i kolegów z klasy, mogą też zapisać dowolne, miłe słowa, które im przyjdą do głowy. Dobrze jest, jeśli nagłówek zapisany będzie w poziomie, a słowa wdzięczności w pionie tak , aby można było je oderwać.  

Po wykonaniu prac, każdy odrywa tyle kartek ilu uczniów jest w klasie i obdarowuje wybraną przez siebie osobę złotą myślą. Na zakończenie wszyscy czytają treść karteczek i opowiadają jak się czuli kiedy usłyszeli tyle miłych słów. 

Nie zapomnijmy o tym, aby prace były estetyczne i ciekawie ozdobione - 

z pewnością sprawi to dodatkową radość!!!

Z dedykacją od autora

Możliwość spotkania autora ulubionej książki i porozmawiania o losach bohaterów to niesamowita frajda nie tylko dla młodego czytelnika.

Seria "Magiczne drzewo" Andrzeja Maleszki potrafi wprawić w zachwyt nie tylko dzieci, ale też dorosłych, dlatego kiedy podczas konferencji polonistów tłumy ustawiały się w kolejce do pana Maleszki, sama postanowiłam skorzystać z okazji i porozmawiać chwilę z autorem. Ten moment rozmowy stał się inspiracją do dalszej pracy.

Oto niektóre pomysły:

Wysłałam maila do Pana Andrzeja z listą imion i pseudonimów uczniów mojej klasy z prośbą o przesłanie plakatów najnowszej części książki. W niedługim czasie otrzymaliśmy przesyłkę z plakatami dedykowanymi indywidualnie dla każdego ucznia !!! Dodatkowo był to okres grudniowy, a zatem autor sprawił dzieciom świąteczny upominek.

Ćwiczenia z tekstem :

* Czytamy dzieciom fragment tekstu, a one mają dopowiedzieć, co wydarzyło się dalej. Wysłuchujemy wszystkich propozycji, następnie czytamy i poznajemy ciąg dalszy opowieści, sprawdzając kto ze swoim pomysłem był najbliżej treści książki.

* Rozdajemy uczniom ilustracje z "Magicznego drzewa" i zadaniem dzieci jest ułożyć historię do otrzymanego obrazka. To zadanie można wykonać w grupach lub parach, zarówno ustnie jak i pisemnie. Na zakończenie wysłuchujemy wspólnie wszystkich opowieści i porównujemy z treścią książki.

"Magiczne drzewo" Andrzeja Maleszki - to spodoba się dzieciom !!!

Jak ważna jest przestrzeń

O przestrzeni w klasie 

Już od dawna jestem zwolenniczką wprowadzania różnorodnych zmian nie tylko w metodach pracy, ale też w organizacji przestrzeni klasowej. Dobrze jest, kiedy uczniowie mogą wspólnie zaprojektować i wykonać elementy dekoracji swojej sali. Są wtedy odpowiedzialni i dumni z tego, że zrobili coś wspólnie i służy to im wszystkim.

Kanapa w sali lekcyjnej - polecam

W naszym przypadku było to tak: wolne czerwcowe chwile spędzaliśmy na przecieraniu papierem ściernym wcześniej zdobytych palet, a kiedy były już gotowe, uczniowie przystąpili do ich pomalowania, następnie miejscowy tapicer podarował nam materace, rodzice zakupili piękne materiały w modnych wzorach i kolorach, a na koniec dziadek - krawiec uszył poszewki i pokrowce. W ten sposób powstał nam piękny i wygodny narożnik, na którym uczniowie nie tylko wypoczywają, ale też korzystają między innymi podczas godzin wychowawczych i innych zajęć. W klasie mamy też oczywiście ławki i krzesła, ale nieustannie z nimi wędrujemy.

Lapbook - rozwijamy kreatywność

Od kiedy poznałam zasady tworzenia lapbooka, natychmiast przeniosłam moją fascynację na lekcje. Dzieci nie trzeba było długo zachęcać, a po krótkim instruktarzu powstały niesamowite dzieła.

Lapbook to rodzaj teczki tematycznej, a temat może być dowolny w zależności od potrzeb i wyobraźni uczniów. Forma ta służy do powtórzenia materiału lub wprowadzenia nowych treści, najważniejsze jednak, aby dobrze bawić się przy tworzeniu swojej pracy.

Aby wykonać lapbooka potrzebne są kolorowe kartki, klej, nożyczki, flamastry i oczywiście odrobina wyobraźni. W sieci dostępne są gotowe szablony do pobrania, ale można wymyślać własne o dowolnych kształtach. Dzieci tworzą rozmaite koperty, schowki na zagadki, wycinają materiały z czasopism, wykonują rysunki, dopasowują fotografie, a następnie przyklejają na większym arkuszu papieru i ozdabiają całość według własnego pomysłu. Ostatnim etapem jest wspólna prezentacja prac, które koniecznie trzeba wyeksponować tak, aby uczniowie jeszcze dłuższy czas mogli z nich korzystać-może to być sala lekcyjna, albo szkolny korytarz. 

Zachęcam - lapbooki to doskonała zabawa !!!

Lektura na wieszaku

Lektura na wieszaku to świetna nauka poprzez zabawę. Można dopasować pracę do każdej książki i wykonać w domu nawet z najmłodszymi dziećmi. Wystarczy wieszak, kolorowe kartki, flamastry, farby, czasem koszulki lub chustki i odrobina wyobraźni. Uczniowie projektują swoje wieszaki, tworzą teksty i rysunki na temat omawianej lektury. Dobrze jest kiedy tematy są zróżnicowane i dzieci mogą je wylosować - w ten sposób prace będą niepowtarzalne i jedyne w swoim rodzaju. Uwieńczeniem wieszakowych wariacji jest prezentacja efektów przed zaciekawioną publicznością. Wiszące opowieści mogą posłużyć do ozdobienia sali lekcyjnej lub pokoju dziecięcego.